Nederlands naar perfectie

Hoofdstuk 7

Uitspraak en verstaan

Tekst 1 – Wees trots op de toga

Oefening 1 (bij tekst 1): De slot-n
Doel
Het doel van deze oefening is je bewust te maken van het verschijnsel dat de letter ‘n’ aan het eind van een woord zelden nadrukkelijk wordt uitgesproken wanneer hij volgt op een stomme e [ə], ook wel ‘sjwa’ genoemd. Het klinkt onnatuurlijk om deze slot-n wel met nadruk uit te spreken.

Instructie
  1. Luister naar de tekst tot 1:44 minuten en lees mee. Zet een streepje (-) bij de woorden waarvan de slot-n niet wordt uitgesproken. Zet een 'n' bij de woorden waarvan de slot-n wel wordt uitgesproken.
  2. Lees daarna de tekst een keer hardop voor. Let erop dat je de slot-n van de woorden met een streepje (-) niet uitspreekt, zodat je natuurlijk klinkt.
Voorbeeld
... gee[   ] Amerikaanse toestande[   ] graag ... geen Amerikaanse toestande- graag

Tekst
  

Zet een streepje (-) bij de woorden waarvan de slot-n niet wordt uitgesproken. Zet een 'n' bij de woorden waarvan de slot-n wel wordt uitgesproken.

Klik op 'Extra letter' als je het antwoord niet weet.


‘Wees trots op de toga’

Een prachtig vak, dat va rechter, vindt het hooglerarenechtpaar Tineke Cleire en Ton Hol. Rechters moge meer zelfvertrouwe tone. Aandacht voor slachtoffers is goed, maar gee Amerikaanse toestande graag: “Da gaat het om wie de sterkste is.”

Tekst: Stijn Dunk

Hoe voelt het om als rechter een toga te drage ? “Als je ee toga aandoet, legt dat een gevoel van verantwoordelijkheid op je. Dat tors je met je mee”, vertelt Tineke Cleire, naast hoogleraar Straf- en strafprocesrecht ook raadsheer-plaatsvervanger i het gerechtshof Amsterdam. “Het maakt andere duidelijk dat je in een rol zit, je wordt minder aangesproke op het feit dat je ook maar ee gewoo mens bent”, vervolgt haar man Ton Hol, behalve hoogleraar Rechtstheorie en directeur van het Montaigne-centrum voor rechtspleging, ook plaatsvervangend rechter en raadsheer in diverse gerechte. De uiterlijke symboliek weerspiegelt mooi de bijzondere plaats van de rechter in de samenleving, vindt Cleire. Dat geldt ook bij gerechtsgebouwe, vertelt Hol. “Veel 19e-eeuwse gerechte hadden de vorm van een tempel, om te benadrukke dat het sacrale plaatse ware. Daar werd beslist over probleme van alledag met hoogoplopende emoties. Door rechters die daar met een afstand naar keke.” Veel moderne rechtbanke zie er anders uit. “Als je in Breda of Middelburg komt, zie je bijna niet meer dat het gerechtsgebouwe zijn”, stelt Cleire. “Het is gek als je de rechtbank zoekt e niemand herkent het gebouw, ook de buschauffeur niet.”