Waarom is het niet afdoende om kleine criminaliteit alleen vanuit een ontwikkelingspsychologisch perspectief te bestuderen?
Uit vragenlijstonderzoek blijkt dat ouders weinig invloed hebben op de kleine criminaliteit van hun kind. Is het dan rechtvaardig om hen hiervoor verantwoordelijk te houden?
Wat zouden ouders moeten doen als hun kind betrokken dreigt te raken bij kleine criminaliteit? Wat zou jongeren helpen om op het rechte pad te blijven? Zijn er empirische onderzoeken die jouw standpunt ondersteunen?
