Mary en Bram zijn twee jaar geleden gescheiden. Ze hebben een zoon, de 9-jarige Pieter. De relatie van Mary en Bram was al langere tijd niet goed. Bram vond dat Mary veel uithuizig was en dat de opvoeding van Pieter te veel op hem aankwam. Tijdens hun relatie hebben Mary en Bram diverse malen hulp gezocht bij het maatschappelijk werk. Toen het toch tot een scheiding kwam, heeft het maatschappelijk werk geprobeerd hen te ondersteunen bij het opstellen van een ouderschapsplan. Dit bleek echter een lastige taak. Bram vindt dat Pieter bij hem hoort; Mary was er tijdens hun relatie tenslotte al vrijwel nooit voor hun zoon. Bovendien hoort een zoon bij zijn vader, aldus Bram. Mary is het hier niet mee eens en wil co-ouderschap. Het lukt de maatschappelijk werker niet om consensus te bereiken. De advocaat van Mary heeft flink aangestuurd op een omgang tussen Mary en Pieter. Uiteindelijk heeft de rechtbank bepaald dat Mary recht heeft op omgang met Pieter. De rechter adviseert Mary en Bram om bij een gespecialiseerde zorgaanbieder de cursus Ouderschap Blijft te gaan volgen. Mary heeft Pieter dan al anderhalf jaar niet meer gezien.

Bram zegt open te staan voor hulp, maar wil graag eerst zelf kennismaken met de hulpverlener om te horen wat dat precies gaat betekenen. Hij weet dat hij ruimte moet gaan geven aan de omgang tussen Mary en Pieter, maar hij wil ook dat er ruimte is voor zijn kant van het verhaal.