De ontwikkeling van (het gedrag van) het kind is onderhevig aan veel en complexe invloeden. Welk theoretisch model drukt dit goed uit?
Het biopsychosociaal model.
Het bio-ecologisch systeemmodel van Bronfenbrenner.
Het model van de ontwikkelingsopgaven.
Welke systeemlaag wordt de motor van de ontwikkeling van het kind genoemd?
Het exosysteem.
Het kind zelf, met zijn uiterlijke kenmerken en gedragskenmerken.
Het microsysteem.
Een kind wordt gevormd door de tijd waarin hij opgroeit, want die heeft invloed op zijn persoonlijkheidsvorming. Dit is een voorbeeld van:
het chronosysteem.
het exosysteem.
het macrosysteem.
Uit onderzoek blijkt dat veel kinderen moeite hebben met de overgang van het primair onderwijs naar het voortgezet onderwijs. De jongeren moeten onder andere leren wennen aan het feit dat ze met meerdere docenten te maken krijgen. Waarvan is dit een voorbeeld?
Opeenhoping van risicofactoren.
Het mesosysteem.
Het model van de ontwikkelingsopgaven.
Bij de ontwikkelingsopgaven van een kind tussen 2 en 4 jaar horen de representationele vaardigheden. Wat houdt dit in?
Op die leeftijd leert een kind normaal gesproken zich representatief te gedragen.
Op die leeftijd ontwikkelt zich normaal gesproken de vaardigheid je iets voor de geest te halen wat er op dat moment niet is.
Op die leeftijd kan het kind wat hij gepresteerd heeft op een later moment herhalen.
Wat is een gebruikelijke indeling van risicofactoren?
Bescherming, risico en evenwicht.
Erfelijke aanleg, gedrag en cognitie van het kind.
Het niveau van het kind, van de ouders en het gezin, en van de omgeving.
Wat is bekend over de gezamenlijke invloed van meerdere risicofactoren?
De meest ernstige risicofactoren bepalen de uiteindelijke gezamenlijke invloed, bij meerdere risicofactoren valt de invloed van minder ernstige factoren weg.
De gezamenlijke invloed is een optelsom van de afzonderlijke invloeden van de risicofactoren.
De gezamenlijke invloed is meer dan een optelsom van de afzonderlijke invloeden, de risicofactoren versterken elkaars afzonderlijke invloed.
Wat kun je zeggen over de sterkte van risicofactoren en beschermingsfactoren?
Risicofactoren en beschermingsfactoren kunnen elkaar volledig in balans houden.
Beschermingsfactoren zijn sterker dan risicofactoren.
Risicofactoren zijn sterker dan beschermingsfactoren.
Twee kinderen met dezelfde psychische problematiek hoeven niet hetzelfde ontwikkelingstraject doorlopen te hebben.
Dit klopt, dit heet equifinaliteit.
Dit klopt, dit heet multifinaliteit.
Dit klopt niet, juist de ontwikkeling is zo belangrijk voor het ontstaan van een psychische stoornis.
Wat is een belangrijk uitgangspunt van adequate hulpverlening aan kinderen of jongeren met psychische problematiek?
Het is zaak om niet te snel te interveniëren omdat veel kinderen/jongeren vanzelf over de problematiek heen groeien.
Kinderen en jongeren mogen geen medicatie ter bestrijding van hun psychische problematiek omdat hun hersenen nog niet uitontwikkeld zijn.
Bij de hulpverlening aan kinderen en jongeren is het van belang om belangrijke contexten, zoals school en ouders, bij de hulpverlening te betrekken.
